Kabataan Partylist

Students warn of a mid-quarter ‘storm’ vs GMA

The Kabataan Party today warned that Malacanang’s recent shove to outlaw the Communist Party and use the Terror Law against insurgents presage possible crackdown against organizations identified with the legal Left.

“The Terror Law is not really intended to go after communist rebels but is designed to legitimize the government’s all-out war policy against the legal progressive movement which has remained the staunchest critics of the Arroyo administration,” Kabataan Party President Raymond Palatino said.

Palatino said the government and military’s ongoing vilification campaign and red-baiting against militant organizations and anti-Arroyo party lists come as a convenient approach to justify concentrated attack against the legal Left.

“The Terror Law is a retrogression to the dark years of martial rule when organizations critical of the Marcos regime were outlawed and dissent was considered a subversive act. The only difference now is the label terrorism.”

“Such scenario vulnerably opens civilian or non-combatants to military harassment and even liquidation. If the military can make people disappear and kill activists in broad day light even with the existing legal and Constitutional restraints, what would keep it from doing more now that the Anti-Terror law will soon be in place? The Terror Law only feeds the growing killer monster that Arroyo created out of her insecurity and greed,” Palatino pointed out.

Meanwhile, the National Union of Students of the Philippines (NUSP) warned the Arroyo administration of a brewing mid-quarter ‘storm’ should the government continue to implement the Terror law and use it against its critics.

“A storm of student protests will engulf schools and the streets in the coming weeks as an act of defiance against this draconian measure. We will not allow this government to rob the youth and the people again of hard-won freedoms and civil liberties,” NUSP Secretary General Alvin Peters said.

Peters said the NUSP and Kabataan will hold a series of noise barrages during lunch hours and protest actions in various universities nationwide starting next week until Arroyo’s State of the Nation Address on July 23.

“We will not be cowed. We have defied the Calibrated Preemptive Response, the No-Permit-No-Rally policy and the Presidential Proclamation 1017 and will continue to defy the Terror Law. The students and youth will be at the forefront of the nation’s crusade to defend democracy and human rights against anyone who threatens it.”

Schools could be the next target for military deployment, the Kabataan Party warned following the redeployment of troops in several urban poor communities in Metro Manila.

But the plan is already drawing flak from human rights groups and the academe and is expected to meet strong opposition from students.

“We find little comfort from the fact that the military has been implicated in extra-judicial killings and enforced disappearances whose victims include student leaders and activists. Whether in full battle gear on in plain clothing, their mere presence sends a chilling effect among students, faculty and school personnel,” Kabataan Party President Raymond Palatino said.

“The labeling of progressive groups including student organizations as communist fronts and Mrs. Arroyo’s recent admission that the Anti-Terror Law will be used against Reds only prove that this plan is intended to target progressive student organizations and even student councils and publications that are critical of the Arroyo administration,” he pointed out.

Palatino expressed fears that the deployment of troops in major colleges and universities in Metro Manila and other key cities could lead to an escalation of human rights violations.

“Such plan makes any student vulnerable to surveillance, harassment and even abduction and liquidation.”

“Such fears are not without basis. Two Kabataan poll watchers were murdered in Camarines Norte last May following the brutal killings of known student leaders Cris Hugo, Farly Alcantara and Reimon Guran in other parts of Bicol. UP student activists Karen Empeno and Sherlyn Cadapan have gone missing to this day. All evidences and witnesses point to one common perpetrator – the military.”

Meanwhile, Palatino said student groups are prepared to oppose the troop deployment through legal and even “extra-legal” means.

He also challenged Senator Antonio Trillanes and newly-elected lawmakers to look into the matter and conduct an immediate investigation once the next Congress starts its formal session.

“Military troops have no place in academic institutions. Schools are not war zones. We will not allow this government to transform our schools into garrisons and make students their target practices.”

Youth groups vow to defy ATL

Anti-Arroyo party list groups could be the first casualties of the Anti-Terrorism Law, a youth group warned.

Kabataan Party President Raymond Palatino said ATL gives the Arroyo government another opportunity to finally remove militant and anti-Arroyo party lists in the Lower House which emerged victorious in the recent elections despite government-initiated vilification campaign and massive vote rigging.

“Only a few marginalized groups were able to clinch representation in the 14th Congress. We fear that with the implementation of the Anti-Terrorism Law, they will be fewer before the next Congress can even start its formal session.”

He said progressive party lists like Bayan Muna, Anakpawis and Gabriela, and other anti-Arroyo groups in Congress had always been the subject of government vilification, harassment and even liquidation, as seen with the spate of extra-judicial killings and forced disappearances victimizing leaders and members of these groups.

“These groups could suffer the same fate as that of the representatives of the Democratic Alliance during the Philippine Assembly time who were expelled for their nationalist stance after being tagged as subversives. The only difference now is anti-Arroyo lawmakers will be called terrorists.”

But even more vulnerable are anti-Arroyo groups which were not able to clinch representation in this Congress and other progressive organizations, Palatino said.

“The vagueness of the law, particularly the definition of terrorism, allows more room for subjective interpretation and abuse. The human rights record and insecurity of this regime provide little assurance that this government will not use the law to go after its critics.”

Meanwhile, Palatino said Kabataan and other student groups have already started a massive information campaign in various schools in the country to expose the flaws of ATL.

“The youth and students will not be cowed and we are prepared and determined to defy any law that curtails civil liberties and political rights. We have already defied the No-Permit-No-Rally policy, Calibrated Preemptive Response and Presidential Proclamation 1017. No amount of intimidation and threat or any draconian measure can make us think otherwise.”

He said Kabataan Party and other youth and student groups will join the multi-sectoral rally against ATL on July 13.

Tayo, Kabataan
Raymond V. Palatino
Kabataan Party President

Speech delivered during the thanksgiving assembly of Kabataan Partylist, June 19, 2007, C.M. Recto Hall, Polytechnic University of the Philippines, Manila. Also posted in http://www.mongpalatino.motime.com/

Maalab na pagbati sa lahat, mga kasama sa Kabataan Partylist, mga kaibigang organisasyon at sa lahat ng mga nagtiwala at patuloy na nagtitiwala sa kakayanan ng kabataang Pilipino. Sa lahat ng naninindigan para sa pagbabago, sa inyong lahat na kinikilala bilang pag-asa ng ating bayan, magandang hapon po at mabuhay kayo.

Ginugunita natin sa araw na ito ang anibersaryo ng kapanganakan ng ating pambansang bayani, si Dr. Jose Rizal. Ipinagdiriwang din natin ang ikaanim na anibersaryo ng pagkakatatag ng Kabataan Partylist. Noong 2001, ilang indibidwal lamang ang nagtipon at nagkaisa na buuin ang isang partido pulitikal ng mga kabataan na tuwirang lalahok sa pambansang eleksiyon. Ngayon, nais kong ibalita sa inyo na malayo, malawak at masaklaw na ang inaabot ng ating partido. Libu-libong kabataan ang miyembro natin mula Luzon hanggang Mindanao. Ang ating partido ang pinakamalakas na grupo ng mga kabataan sa kasalukuyan.

Ang araw na ito ay tinakda natin para magpasalamat sa lahat ng mga tumulong at sumuporta sa Kabataan Partylist noong nakaraang halalan. Tayo ay nagtitipon para balikan ang ating mga nagawa nitong taon, tukuyin ang ating mga tagumpay at magkaisa para sa mga hamong ating tutupdin sa mga susunod na araw.

Natutuwa akong makita muli ang ating mga organisador, mga lider mula sa iba’t ibang paaralan at mga masisipag na miyembro ng Kabataan Partylist.

Kapiling natin sa araw na ito ang mga tagapagtatag na organisasyon ng ating partido….

Ngayon naman po, hinihiling ko ang ilang sandaling katahimikan para sa mga kabataang martir na biktima ng terorismo ng estado.

Bigyan natin ng pagpupugay ang mga kabataang martir, tayo po ay pumalakpak at ipakita’t iparinig natin ang ating patuloy na paglaban para sa katarungan, katotohanan at karapatan.

Resulta ng halalan

Ayon sa datos ng Comelec, apat na COCs na lamang ang di nabibilang. Ang nakuhang boto ng Kabataan ay umabot sa 225,062 o 1.51 bahagdan ng boto para sa partylist. Ibig sabihin, hindi makakaupo sa Kongreso ang Kabataan Partylist.

Para sa marami, at maaaring para din sa iba sa inyo, ito ay nangangahulugan ng pagkabigo ng kabataan. Ito ay tumpak. Pero hindi dapat ganito kapayak ang ating husga sa ating nakamit noong nakaraang eleksiyon. Huwag natin ipagkamali na ang mga numerong ito ang susuma ng ginawa nating makabuluhang ambag sa lipunan. Hindi kayang maliitin ng mga numerong ito ang matagumpay na mensahe na pinaabot ng Kabataan Partylist sa buong bansa.

Malikhaing pangangampanya

Huwag nating kalimutan ang tatlong buwang pangangampanya ng kabataan. Marumi, marahas at mabangis ang halalan pero pinatunayan natin na pwedeng mangampanya nang hindi sasandig sa guns, goons, gold, garci and gloria. Kinatangian ng pagiging malikhain, tapat, malinis, makabuluhan at disente ang kampanyang nilunsad ng Kabataan Partylist.

Si Isko, ang ating maskot ay patok na patok sa masa. Pinagkaguluhan sa mga esluwelahan at komunidad si Isko. Mas sikat pa nga siya kaysa sa amin na mga nominado.

Ang ating makulay na Kabataan Bus ay nalibot ang kalakhan ng Luzon, lalo na dito sa Metro Manila. Ito ay tinampok din sa isang TV show sa Singapore. Kahit laging nasisira, at kailangang itulak para umandar, at palaging nawawalan ng gas dahil wala tayong pera, sinuyod ng Kabataan Bus ang napakaraming lugar para itanghal ang mensahe ng kabataang Pilipino para sa pagbabago.

Sa ating mga road trip at motorcade, nagtulung-tulong ang mga kabataan para mailarga ang pangangampanya sa mga komunidad. Gumamit tayo ng jeep, tricycle, pedicab, motorsiklo at mga hiniram na mini-truck.

Nagsagawa tayo ng mga masasayang konsiyerto na dinaluhan ng maraming kabataan. Tumugtog ang mga miyembro natin pati mga kaibigang lokal na banda. May sumayaw, kumanta, tumula at mayroon ding nagwala. Nagfashion show tayo para higit na patunayan ang ating malikhaing diwa.

Tinipon natin ang mga kabataan. Nagforum sa mga eskuwelahan, Nagkonsultahang kabataan sa mga komunidad. Nag house to house, org to org, bus to bus, mall to mall, bar to bar, market to market. Higit sa lahat, nakipamuhay tayo sa masa.

Gumawa tayo ng mga awitin at jingle. Bawat rehiyon ay may kanya-kanyang pinasikat na slogan at jingle. Kahit ang mga kababayan nating Fim-Am ay lumikha ng awitin para sa Kabataan Partylist. Pwede na nga tayo maglunsad ng sarili nating album sa dami ng mga magagandang kantang ating nalikha dahil sa eleksiyon.

Napakaraming tsapter natin ang nagdisenyo ng mga T-shirt, button pins, mural at poster.

Gumawa ng mga video teaser ang mga taga suporta ng Kabataan Partylist at ito ay nilagay sa internet. Salamat sa Sipat para sa mga video ad natin. Namalas ng buong mundo ang angking kakayanan at pagkamalikhain ng kabataang Pilipino. Ginamit natin ang internet upang makatipid at maabot ang mas maraming kabataan. Kapuri-puri ang ating cybercampaign. Naging paksa tayo sa you tube, friendster, multiply, mga blog, e-forum, chat. Pinakita natin kung paano mamamaksima at magiging epektibo ang pangangampanya sa pamamagitan ng internet. Nagpakalat tayo ng mga ringtone, wallpaper at text brigade gamit ang ating mga cellphone.

Kahanga-hanga ang sipag, diskarte at determinasyon ng ating mga kampanyador. Kung ang mga pulitiko ay nagbabayad para may magdikit ng kanilang mga poster, tayo wala. Bukod sa wala tayong pambayad, ang mga miyembro natin ay kikilos, at sila nga ay kumilos kahit walang bayad. Limitado ang ating mga poster, kulang ang mga streamer at tarpaulin. Buti na lamang maparaan ang ating mga miyembro. Sinuyod ang mga matataong lugar, nagdikit ng mga campaign material sa mga stratehikong gusali.

Dahil kulang ang poster at leaflet, naghanap tayo ng ibang materyales. Gumamit ng sako, lumang tarpaulin, katya, dyaryo, uling, kalendaryo. Wala tayong stiker pero hindi tayo naubusan ng mga pin na gawa ng ating mga miyembro.

Kapos ang ating pondo. Kulang na kulang ang rekurso. Wala tayong mga sasakyan. Sa isang banda, ito ay totoong problema at nakalimita sa ating kampanya. Naputulan ang pambansang opisina ng telepono, tubig at madalas kakaunti ang pagkain ng ating mga miyembro. Mas marami sana tayong lugar na maaabot, mas maraming poster na madidikit, mas maraming brochure na maipamimigay kung sapat ang ating pera. Kaso tayo ay totoong marginalized partylist kaya isang naging pabigat sa kampanya ang kawalan ng pinansiya.

Gayunman, hindi ito naging hadlang para makapaglunsad tayo ng pambansang kampanya. Oo, tayo ay mahirap lamang, pero mayaman tayo sa talino, galing, sipag at giting. Binawi natin ang kawalan ng pondo sa pagsandig sa pagiging bibo at malikhain ng mga kabataan. Lumabas ang angking talento ng ating mga miyembro para makapagkampanya. Wala tayong binatong kendi o kalendaryo sa mga tao; programa, prinsipyo at pag-asa ang ating binahagi sa masa. Hindi ba’t ito’y tagumpay ng Kabataan Partylist?

Pambansang pangangampanya

Malakas ang ating organisasyon. Pinanday ng pakikibaka ang ating makinarya. Napatunayan natin sa eleksiyon na kaya nating maglunsad ng isang disenteng pambansang kampanya. Naging maayos ang koordinasyon sa mga tsapter sa buong bansa. Mayroon tayong miyembro sa bawat probinsiya, malalaking eskuwelahan at kahit sa mga malalayong sulok ng kanayunan.

Sa Metro Manila, aabot ng 40,000 ang ating miyembrong narekluta nitong nakaraang tatlong buwan. Karamihan ng mga bagong miyembro ay hindi lalagpas ng 20 anyos. Sa katunayan, marami tayong kasapi na hindi pa tumutuntong sa labingwalong taong gulang. Kami na ni Lengua ang pinakamatanda sa Kabataan Partylist. Gusto kong bigyan ito ng diin. Mahigit nobenta ang bilang ng mga grupong lumahok sa sistemang partylist. Natatangi ang Kabataan Partylist dahil ito ang nag-iisang partido na binuo ng mga kabataan, pinamumunuan ng mga kabataan at para sa interes ng kabataan.

Masisigla at punung-puno ng ideyalismo ang ating mga miyembro. Ito ang ating pangunahing lakas at sandigan para sa mga susunod na laban. Oo, kakambal ng kasigasigan ng kabataan ay mga kahinaang sinisisi sa mga bata. Mapusok, laging nahuhuli, kakaunting inisyatiba, sabog na pagkilos, kawalan ng karanasan. Pero tayo ay mga bata at nasa atin ang panahon para ituwid ang mga natukoy na mali. Tayo ay tatanda nang mas matalino at mas handang humarap sa mga pagsubok na hahadlang sa ating daan. Ang mga miyembro natin ay maagang pinanday sa labanang elektoral. Maaga nating natutunan ang mga pasikot-sikot ng sistemang pulitikal sa bansa. Sa hinaharap, hindi lamang magiging madali, kundi magiging eksperto pa ang ating mga miyembro kung paano magpatakbo ng isang organisasyon na lumalahok sa isang pambansang eleksiyon.

Nagawa nating itambol sa buong bansa ang mensahe ng pagbabago at makatwirang hangad ng kabataan para sa mas magandang kinabukasan. Naging bukambibig ng maraming grupo na kailangang makialam, magtanong, mangahas, sumuway at makisangkot ang kabataan. Nakuha natin ang suporta ng maraming kabataan, mayaman man o mahirap, may pinag-aralam man o wala. Sumuporta ang maraming miyembro ng SK at mga batang pulitiko. Kahit ang mga artista ay inendorso ang kabataan. Sa maikling panahon, nagawa nating ipaalam sa madla na may grupo ng mga makabayang kabataan na nais ang makabuluhang pagbabago sa lipunan.

Habang ang iba ay nagkakasya na lamang sa pagmamaliit sa inisyatiba ng kabataan, tayo ay kumilos at naghain ng kongkretong alternatibo sa publiko. Patuloy na hinahanap ang papel ng kabataan sa lipunan, pero ang Kabataan Partylist may pinatunayan ng makabuluhang rekord ng pakikisangkot sa usaping pampulitika sa bansa.

Ipinagmamalaki natin na tayo ay nahahanay sa mga progresibong partylist tulad ng Bayan Muna, Anakpawis, Suara Bangsamoro at Gabriela. Ang tagumpay nila ay tagumpay din ng Kabataan Partylist. Tumaas ang tiwala ng publiko sa atin dahil kasama natin sa lansangan at pana-panahon sa pangangampanya ang mga grupong ito. Pareho nating pinaglalaban ang karapatang pantao. Pareho nating sinisigaw na itigil ang panunupil sa mga progresibong grupo sa lipunan.

Isyu ng kabataan

Sa maraming eskuwelahan, nanguna ang Kabataan Partylist sa mga pre-election survey. Hindi ito nakapagtataka dahil tuluy-tuloy ang pagbabandila ng Kabataan Partylist sa mga isyung malapit sa puso ng mga estudyante. Pangunahin sa adyeda ng Kabataan ang reporma sa sektor ng edukasyon. Tinukoy natin ang pagbagsak ng badyet para sa mga pampublikong paaralan at komersyalisasyon ng edukasyon bilang pangunahing salik sa pagbulusok ng kalidad ng karunungan sa bansa.

Sa ating mga asembliya, pinaliwanag natin sa publiko na manalo o matalo sa halalan ay isusulong natin ang ating plataporma. Lalabanan natin ang pagtaas ng matrikula. Ikakampanya natin ang mas mataas na pondo para sa edukasyon at iba pang serbisyong panlipunan. Ihahapag natin ang pagkilala at proteksiyon sa karapatan ng mga estudyante.

Nitong nakaraang tatlong buwan, nakalap natin ang iba’t ibang suliranin ng mga kabataan. Pinakinggan natin ang daing ng mga kabataan para sa ganap na pagbabago sa bansa. Bulok na edukasyon, kawalan ng trabaho, korupsiyon sa pamahalaan, pagkasira ng kalikasan, iba’t ibang tipo ng diskriminasyon at humihinang pag-asa na bubuti pa ang kalagayan sa bansa. Mababa o halos wala ng natitirang tiwala ang maraming kabataan sa namumuno sa pamahalaan. Marami ang namumuhi sa pulitika kaya ayaw nilang makialam sa nangyayari sa lipunan. Bagamat hindi natin sila sinisisi, isa pa rin itong nakakalungkot na trahedya.

Karahasan at pandaraya

Bago pa man nagsimula ang kampanya ay todo bigay na ang pananabotahe ng militar sa mga progresibong partylist. Kabilang ang ating partido sa mga malisyosong inakusahan ng militar bilang legal front diumano ng Communist Party. Ibig sabihin, naging lehitimong target na ang ating mga miyembro ng mga sundalong may panatikong galit sa mga tumutuligsa sa pamahalaan.

Umikot ng paaralan ang mga sundalo upang magpakalat ng kasinungalingan at takutin ang mga estudyante na huwag sumali sa ating organisasyon. Ngayon balak nilang magtayo ng mga opisina sa loob mismo ng mga kampus.

Nagtayo ng munting barracks ang mga sundalo sa maraming barangay sa Metro Manila. Community service daw ang pakay pero hinuhuli ang mga aktibista. Tinatakot ang mga magulang ng ating mga miyembro. Sinisiraan ang mga progresibong partylist.

Takot ang Estado, takot ang militar sa popularidad ng mga grupong kontra-Arroyo. Ginawa nila ang lahat upang mabigo ang ating kandidatura. Naging kasangkapan ang militar upang dayain ang resulta ng halalan at gipitin ang mga lumalaban. Wala silang kinikilalang batas o paggalang man lang sa ating mga karapatan. Dalawa sa ating pollwatcher sa Camarines Norte ang walang awang dinukot at pinaslang ng mga sundalo. Ang krimen na ito ay dapat maitala bilang malinaw na halimbawa ng terorismo ng estado. Paano makukumbinsi ang maraming kabataan na lumahok sa halalan kung baril at bala ang isusukli ng pamahalaan?

Ang isa pang manipulasyon ng pamahalaan upang biguin ang mga progresibong partylist ay ang pagpapatakbo ng mga bogus na partylist. Maraming grupo ang binuo at pinondohan ng pamahalaan, na galing sa buwis na binabayad natin, upang guluhin ang halalang partylist. Kahit ang ilan sa kanila ay walang intensiyong manalo, lumalabas na ang kanilang naging papel ay lituhin ang botante at pataasin ang minimum na boto na kailangan para manalo ang isang partylist.

Kapansin-pansin din ang pagsulpot ng mga partylist na sinusuportahan ng mga tradisyunal na pulitiko, warlord at malalaking negosyante. Kahit ang mga may-ari ng mga eskuwelahan at iba’t ibang grupong relihiyoso ay nagtayo ng mga partylist. Sa 2010, inaasahan na dadami pa ang mga bogus na partylist na susuportahan ng mga political dynasty. Tuluyan ng mabibigo ang dakilang layunin ng partylist na bigyang tinig ang maliliit na grupo sa lipunan.

Malawak ang makinarya ng pandaraya ng pamahalaan. Marami tayong naitalang kaso ng dagdag-bawas at dagdag-dagdag. May mga natipon tayong mga dokumento sa ilang mga munisipyo na siyang naging batayan ng ating pagsasampa ng kaso sa maraming opisyal ng Comelec. Dahil sa pagiging sopistikado ng dayaan, mahirap ng matukoy kung anong mga dokumento ang totoo o pawang dinoktor lamang. Paano kaya sa mga lugar na wala tayong pollwatcher? Paano kung ang dayaan ay nangyari sa presinto pa lamang?

Itutuloy at babantayan natin ang mga kasong sinampa natin. Dapat mag-iwan ito ng aral sa sinumang yuyurak sa halalan bilang isang demokratikong proseso. Sa totoo lang, lubhang nakakagalit ang pandarayang nasaksihan natin. Kayod marino ang estilo ng ating pangangampanya samantalang may mga pekeng partylist na umaasa lamang sa panunuhol ng mga opisyal ng Comelec. Hirap na hirap tayong magpasulpot ng pondo pero may mga partylist pala na kumukuha ng pinansiya sa Malakanyang. Masigasig ang ating pagpapaliwanag sa publiko ng ating programa pero may mga partylist pala na tuwirang nakasalalay sa makinarya ng mga political dynasty.

Taas noo

Sa kabila ng pandaraya at karahasan, nakakuha pa rin ang Kabataan Partylist ng disenteng boto. Sa katunayan, nasa top 20 ang ating grupo mula sa mahigit nobentang partylist na lumahok sa halalan. Hindi nakakahiya ang botong nabilang sa atin. Haharap tayo sa publiko nang walang kahihiyan dahil patas at tapat tayong lumaban. Hindi natin binastos ang demokrasya. Bawat boto na nakuha natin ay isang botong malinis na kinampanya ng bawat isa sa atin. May mga natanggap tayong alok upang pataasin ang ating boto sa ilegal na paraan. Ito’y hindi natin tinanggap. Hindi totoo na lahat ng kandidato ay nandaraya. Ibahin ninyo ang Kabataan Partylist.

Bilang nominee

Bago ako tumungo sa huling bahagi ng aking talumpati, nais kong magpasalamat sa tiwalang pinagkaloob ninyo upang ako ay maging isa sa mga nominado ng Kabataan Partylist. Nagkaroon ako ng bibihirang pagkakataon na maging kinatawan ng isang grupo ng mga makabayan at ideyalistang kabataan. Isang karangalan ang maging tagapagsalita ninyong lahat. Buong puso kong binahagi sa ating mga kababayan kung ano ang ating munting minimithi para sa ating lipunan. Marami akong nakilala at nakasalamuha. Marami akong masasayang kuwento. Marami din akong nakakatuwang kuwento. Lagi kong babalik-babalikan ang yugtong ito ng aking buhay kung saan minsan akong naging lider ng Kabataan Partylist.

Nalibot ko ang Pilipinas at nasaksihan ko ang kagandahan ng ating mga tanawain, natatanging likas-yaman at kabutihan ng maraming Pilipino. Mayaman ang ating lupain, malaki ang potensiyal para umunlad, pero tayo ay naghihirap. Nalungkot ako sa aking paglalakbay dahil nakita ko ang mukha ng kahirapan. Sa bawat lugar na pinuntahan ko ay may namamalimos sa akin. Sinanay ang marami nating mga kababayan na umasa sa mumong pinagkakaloob ng mga pulitiko. Ganyan kalala ang kahirapan, kahit partylist nominee na walang pera, hinihingian ng limos.

May dahilan kung bakit hindi mawala ang kahirapan. Bulok kasi ang ating pulitika. Maraming pulitikong pulpol. Pero higit na marami ang matalinong magnanakaw. Ito ang dahilan kung bakit nasusuka ang marami nating kababayan sa mga tradisyunal na pulitiko.

Aral at hamon

Mga kasama, ano ang natutunan natin sa nagdaang eleksiyon? Ano ang hamon para sa ating lahat?

Tinuruan tayo ng eleksiyong ito kung gaano kadumi, karahas at kabulok ang sistema ng pulitika ng ating bansa. Ito ba ang pinagmamalaki nilang uri ng demokrasya? Nagpapatayan ang mga kandidato. Sinusunog ang mga guro. Nandaraya ang nasa kapangyarihan. Mayayaman ang nagwawagi. Nakikialam ang sundalo. Sinusupil ang mga progresibo.

Pinapatunayan ng eleksiyong ito na hindi sasapat ang pagboto upang magkaroon ng pagbabago. Kailangan ng tuluy-tuloy na kolektibong aksiyon. Kailangan ng mapangahas na sama-samang pagkilos. Tama, kailangan pa rin ang rebolusyon. Rebolusyon ng mga ideya. Rebolusyon ng mga gawi. Rebolusyon ng mga puso. At oo, yung rebolusyong iniisip ninyo na hindi ko pwedeng bigkasin.

Kung mayroon tayong nareklutang 40,000 kasapian dito sa Metro Manila, doblehin natin, triplehan natin ang ating mga tsapter. Isulong ang konsolidasyon ng mga balangay. Palakasin pa ang kakayanan ng Kabataan Partylist na umabot pa sa mas maraming paaralan at komunidad.

Patuloy na itaguyod ang interes ng kabataan at mamamayang Pilipino. Nagtaas ng matrikula sa mga pampublikong pamantasan. Kulang-kulang pa rin ang pasilidad sa mga eskuwehan. Kumakamal ng limpak-limpak na tubo ang mga kapitalista-edukador. Ang presyo ng langis ay di na maabot ng mga motorista. Ginigiba ang bahay ng mga mahihirap. Ilang linggo na lamang at ipapatupad na ang anti-terrorism law.

Kung ako ay pulitiko, ang sasabihin ko sa inyo ay maghanda para sa halalang 2010. Pero hindi tayo grupo ng mga tradiyunal na pulitiko. Bakit kailangang hintayin pa ang 2010 samantalang napakaraming usapin na kailangan ng kagyat na aksiyon. Sabi ni Recto: Honey, I’m home. Sabi ni Loi: Erap, here I come. Ang sasabihin ko ngayon: Mga kasama, hinihintay tayo ng masa. Lubusin natin ang lakas ng kabataan sa pamamagitan ng pagsanib ng ating lakas sa pwersa ng ibang nakakaraming sektor sa lipunan tulad ng manggagawa’t magsasaka.

Ang araw na ito ay hindi lamang araw ng pasasalamat kundi isang pagmamarka din ng ating kahandaan na patuloy na kumilos para sa pagbabago. Kung tuloy ang laban, tiyak na tuloy na mabubuhay ang kabuluhan ng Kabataan Partylist.

Ang aking huling punto: tayo ay mga kabataang hindi lamang nangarap ng matiwasay na buhay, maaliwalas na komunidad at mapayapang kinabukasan. Tayo ay mga kabataang nangarap, nagtanong, sumuway, nakialam, nakisangkot at kumilos upang matupad ang ating mga minimithi.

Mabuhay ang Kabataan Partylist! Magandang hapon po sa inyong lahat.

Slams AFP ‘summons’ to 2nd nominee, parent

Kabataan Party-list, the sole youth party-list participating in the May polls, today expressed unwavering support for Bayan Muna Rep. Satur Ocampo following the latter’s forceful transfer of detention from the Manila Police District this morning.

Raymond Palatino, national president and Kabataan Party-list’s First Nominee, described Ocampo as an “inspiration to youth and students for his courage to face political hurdles and stand for his principles despite and amid blatant political persecution.”

“In the eyes of youth and students, it is very clearly the government via its coercive machinery the PNP and AFP that is causing unnecessary alarm and terror this election period. We see a distinguished and honorable Ka Satur being bodily carried out of the MPD and the first thing that comes to mind is, ‘Who’s next?’ If they can do this kind of thing to no less than a duly-elected government official, what is in store for common folks, especially youth and students who remain very critical of this government?,” Palatino said. (more…)

Kabataan Partylist President Raymond Palatino was quoted by the Inquirer in this editorial.

EDITORIAL
Inquirer
Last updated 00:03am (Mla time) 03/13/2007
http://opinion.inquirer.net/inquireropinion/editorial/view_article.php?article_id=54396

The Gloria Macapagal-Arroyo administration and its military arm appear determined to cripple the leftist party-list groups to prevent them from winning in the coming elections. That is the immediate objective. The long-range objective, it seems, is to make the leftist party-groups so powerless that they cannot mount any significant opposition to the administration.

This tactic emerged early during the first Arroyo administration. From the time Ms Arroyo assumed the presidency in January 2001, 834 militants have been killed, victims of extrajudicial killing. That is by the militants’ own count. The Inquirer count places the total at 274. But whichever is the correct count, the killings are unacceptable in a civilized society that values human life and under an administration that has abolished judicial or court-imposed executions. Many of the victims in extrajudicial killings were members of leftist party-list groups, like Bayan Muna, Gabriela and Anakpawis. (more…)

excerpts from Mong’s Losing the Student Vote

During the past weeks, the military visited some campuses in Metro Manila to educate (read: indoctrinate) students of its anti-insurgency campaign. Soldiers warned students not to join progressive youth organizations which were described as ‘communist fronts’. They accused these groups of being ‘anti-family, anti-God, anti-society and anti-government’. Few students will dare to stand up and question the false claims of the military. How could there be an open and candid discussion of ideas if armed soldiers are roaming the campus?

These ‘peacekeeping missions’ of the military are unnecessary, illegal and dangerous. These create a chilling effect in campuses. The military aims to frighten students who are contemplating of joining groups which are critical of government policies. Students will remember how armed soldiers visited the campus and identified the groups which are ‘enemies of the state’.

We cannot ignore the message the military wants to convey: Members of progressive youth organizations are already legitimate targets of the military since they are ‘communist fronts’. Is this the reason why leftist youth leaders are harassed, abducted and killed in different parts of the country?

School officials should explain why they allowed armed soldiers to enter the campus and intimidate the students. The Commission on Higher Education should not endorse the lecture series sponsored by the military.

These are not ordinary times. The military is accused of abetting human rights violations. Both the Melo Commission and Alston Report identified the culpability of the military in the high number of extrajudicial killings in the country. Instead of instituting measures to restore public trust, the military continues to be insensitive and arrogant by deploying soldiers in depressed communities and campuses.

Our message to the military hierarchy is simple: Send your soldiers to the barracks now! Use the Lenten Season as an occasion to reflect on the sufferings you have inflicted on our people.

NOTE:
These pictures were taken last March 5, 2007 in the Philippine Normal University (PNU) main campus in Manila. Photos courtesy of Rene of Manila Times.

Related post: Youth Partylist to COMELEC: Probe military election campaigning, deployment in schools